DE 44STE PRESIDENT VAN AMERIKA

Washington DC zaterdag—Hoe die mensen het gaan doen, ik weet het niet. Het is bitter en bitter koud in Washington bijna twintig graden onder nul en de temperaturen gaan nog verder zakken. Duizenden gaan hier bivakeren en diegenen die een goede plek temidden van de in totaal te verwachten 4.5 milljoen mensen, zeggen nu al een plek te reserveren. Om het allemaal mee te mogen maken.

Nauurlijk het is een historisch moment in de geschiedenis van dit buitengewoon interesant land dat met zoveel problemen heeft te kampen, maar het leiderschap van de wereld niet zomaar prijs kan geven.

Dan gaat het niet alleen om het feit dat een Amerikaan die een Afrikaanse vader heeft, tot 44ste president is gekozen en dezer dagen wordt geinaugureerd, het gaat om veel en veel meer. Het gaat om ingrijpende sociale en economische veranderingen. En niet een ieder is op verandering gesteld.

Nog geen veertig jaar geleden was het bij de wet verboden dat mensen van een verschillende raciale afkomst in dezelde kamer zouden slapen laat staan die dingen doen die mannen en vrouwen soms doen als ze in een slaapkamer zijn. Als je een andere dan blanke huidskleur had werd je in verschillende staten niet bediend. De lijst van discrimminatie ne segregatie is lang en pijnlijk.

“ Daar is gelukkig een eind aan gekomen “, zegt Lawrence Taylor, een jurist in Washington, “ maar we hebben er wel voor moeten strijden en zijn nog lang niet aan het eind van onze strijd “. Dat zou in geen enkel ander land zijn voorgekomen.

VOORGANGERS

Eigenlijk begon die strijd aan het begin van de vorige eeuw ook al met W.E.B. du Bois, een man van gemengd bloed. Hij had een Hollandse moeder, die hem veel waarden van gelijkheid en respect voor anderen bijbracht. De elegante du Bois was schrijver, politicus en journalist en maakte al gauw, zo rond 1910, aan het lezerspubliek duidelijk dat Amerika niet door kon blijven gaan met de erfenis van apartheid en slavernij. “ De grootste uitdaging die dit land aan gaat “, schreef hij vanuit zijn statige flat in Harlem N.Y., “ is gelijkheid tussen de rassen te brengen. Dat kan Amerika redden “. Dat is niet zonder horten en stoten gegaan.

Het feit dat Barack Obama nu wordt geinaugureerd is het bewijs dat de strijd niet tevergeefs is geweest. De strijd die werd gemarkeerd door Martin Luther King Jr. speeches, marsen, demonstraties.

Zijn voorganger laat hem met een schuld van enkele triljoenen zitten. Dat komt door onverantwoordlijke staats uitgaven, een hoge mate van onkunde en domheid, corruptie, het financieren van de nodeloze oorlogen, partij- en vriendjespolitiek en natuurrampen. Diezelfde die op zijn beurt weer van president Clinton een mooi overschot in de staatskas had ontvangen.

OORLOG VAN EEN HALF MILJOEN DOLLAR PER UUR

Importen uit landen als China, India en Brazilie namen toe. Die landen werden met dollars betaald. Daar maakten ze een spaarpotje van en leenden het weer uit aan Amerika, die zijn oorlog spelen met geleende centen financierde. Indien die landen het uitgeleende geld terug zouden eisen kan het hele land in de uitverkoop. Er is een oorlog tegen Irak begonnen die per uur 500.000 dollar kostte.

“ Zover zal Barack het niet laten komen “, zeggen de mensen die nu al bibberend in de kou staan. Op alle straathoeken is er een kraampje met hete soep en warme hapjes. Sommigen hebben vier en vijg lagen beschermende kleding aan tegen die bijtende kou. “ Maar deze gelegenheid willen we niet missen, je maakt hier geschiedenis me “, hoor ik links en rechts.

De gehele diplomatieke missie is uitgenodigd om op de eerste rij te zitten. Dat betekent ook de ambassadeur uit ons land en daar zijn we trots op.

De stad Washington komt inmiddels een bedrag van 45 miljoen dollar tekort om te betalen voor de veiligheidsmaatregelen die genomen moeten worden de 4.5 miljoen Amerikanen goed en onder incidenten te begeleiden. De kou maakt dat niet veel gemakkelijker omdat de medische diensten een grote toename van bevriezingen en aanverwante aandoeningen vrezen. Waar het geld om politie te betalen en veiligheid te garanderen vandaan gehaald moet worden, weet niemand, ook niet de burgemeester van de stad. “ het is maar goed dat ik niet al teveel haar op mijn hoofd heb zitten anders zat ik met mijn handen in het haar “, zegt hij.

Toch glundert hij want tegen de tijd dat Obama het ambt anvaardt en verklaard dat hij de verantwoordelijkheid op zich neemt staat diezelfde burgemeester als een van de eersten op om hem te feliciteren.

BESTE LAND TER WERELD

Het is een gelegenheid waar Amerika trots op kan zijn. Het land kan laten zien waar het groot en groots in is. Democratie en veerkracht, tolerantie en vergraagzaamheid. De afgelopen acht jaar zijn een ramp voor henzelf en voor velen in de wereld geweest. Leugens en bedrog hebben geregeerd. Daar is een eind aan gekomen dankzij een magere jongen, die in Hawaii geboren, in Jakarta, Indonesie opgegroeid, in Chicago verder naar school en die heeft gestudeerd aan de Harvard Universiteit.

Het lot van zijn land ligt nu in zijn handen. Zijn bestuurskunde maken uit of de wereld een veiliger plek gaat worden of niet. Ook voor ons in Suriname heeft zijn bestuur gevolgen.

De miljoenen die hier de kou trotseren geloven in hem. Of hij de klus, het politiek verdeelde land tot een eenheid te smeden en het bankroete Amerika, weer op de been te brengen echt kan klaren is de vraag. De bedoeling is goed en zo is ook het uitgangspunt: “ Yes we can “.

Anton JieSamFoek

Washington DC zaterdag